Even voorstellen; Erik van Garderen
Geplaatst: vr 08 aug 2014 14:12
Beste allemaal,
Sinds een paar dagen ben ik lid van de DY en sinds nog een paar dagen meer ben ik de gelukkige bezitter van de BE-07-66 WEP.
Al begin jaren negentig fietste ik dagelijks langs een WEP die in Amersfoort op de Liendertse weg stond en was daar wel een beetje jaloers op. Door andere prioriteiten en hobbies ben ik echter nooit aan een eigen klassieker toegekomen. Dankzij Jan de Weijer (ook lid van DYC, Jan heeft zelfs voor een escorte gezorgd tijdens de laatste twintig kilometer van aanschafadres naar huis) en Albert Vrijborg ben ik gelukkig toch weer met het virus besmet geraakt met als resultaat een eigen rijdende WEP.
Er moet wel het één en ander aan gebeuren; afsluitbare benzinetanks maken, clignoteur weigert af en toe, op snelwegen wordt de motor te heet, de lelijke-eend lampen moeten weg, hij is toe aan wat nieuw RAL6014 en een stickerset en het zeil boven de cabine lekt, maar dat zijn zaken die gewoon leuk zijn om te fixen (De vorige eigenaar is er gelukkig erg zuinig mee geweest, maar aan onderhoud ontkom je niet...)
Zelf heb ik in mijn diensttijd (lichting 89-6) de YA-126 niet meer meegemaakt. Ik was radioonderhoudsmonteur bij 48 Painfbat in Den Bosch en doe ook wel wat radiowerk voor de Unifil YP van Albert Vrijborg. Mijn vader heeft in zijn diensttijd (lichting 63-1) wel op de YA-126 gereden, waarvan ik ook nog wat foto's heb geplaatst. Als een mooie herinnering aan mijn vader wil ik mijn WEP de 41 I O-11 registratie geven, met als extra de Indian Head van het 48e waar ik dus zelf bij heb gediend.
Hier een foto van mijn WEP met gelukkige bestuurder; Hier twee foto's van mijn vader die bij de Stoottroepen zat (41 I, Ondersteuning-11) Met vriendelijke groeten,
Erik van Garderen
Sinds een paar dagen ben ik lid van de DY en sinds nog een paar dagen meer ben ik de gelukkige bezitter van de BE-07-66 WEP.
Al begin jaren negentig fietste ik dagelijks langs een WEP die in Amersfoort op de Liendertse weg stond en was daar wel een beetje jaloers op. Door andere prioriteiten en hobbies ben ik echter nooit aan een eigen klassieker toegekomen. Dankzij Jan de Weijer (ook lid van DYC, Jan heeft zelfs voor een escorte gezorgd tijdens de laatste twintig kilometer van aanschafadres naar huis) en Albert Vrijborg ben ik gelukkig toch weer met het virus besmet geraakt met als resultaat een eigen rijdende WEP.
Er moet wel het één en ander aan gebeuren; afsluitbare benzinetanks maken, clignoteur weigert af en toe, op snelwegen wordt de motor te heet, de lelijke-eend lampen moeten weg, hij is toe aan wat nieuw RAL6014 en een stickerset en het zeil boven de cabine lekt, maar dat zijn zaken die gewoon leuk zijn om te fixen (De vorige eigenaar is er gelukkig erg zuinig mee geweest, maar aan onderhoud ontkom je niet...)
Zelf heb ik in mijn diensttijd (lichting 89-6) de YA-126 niet meer meegemaakt. Ik was radioonderhoudsmonteur bij 48 Painfbat in Den Bosch en doe ook wel wat radiowerk voor de Unifil YP van Albert Vrijborg. Mijn vader heeft in zijn diensttijd (lichting 63-1) wel op de YA-126 gereden, waarvan ik ook nog wat foto's heb geplaatst. Als een mooie herinnering aan mijn vader wil ik mijn WEP de 41 I O-11 registratie geven, met als extra de Indian Head van het 48e waar ik dus zelf bij heb gediend.
Hier een foto van mijn WEP met gelukkige bestuurder; Hier twee foto's van mijn vader die bij de Stoottroepen zat (41 I, Ondersteuning-11) Met vriendelijke groeten,
Erik van Garderen